bij een tekening van Mark Walter
Ik ben Adam, net geschapen
uit een modderbed, maar niet
echt uitgeslapen klaar – mijn haar
zit als een gek, de scheppingsklei
is op mijn kin nog nat en half
kijkend op mijn neus – de tijd
hangt wel heel zwaar te tikken
om mijn nek, begin dus maar
met leven als een boer
met kiespijn, vrolijk drie hoeraatjes
juichend voor mijn paradijsje,
strekkend naar de voethandengelen
die trekken naar het hoge licht.
Straks gaat hier de hemel dicht.
