bij een tekening van Bas Tijssen
Eens wordt alles twee,
in evenwicht.
Tot die tijd heeft alles schaduw,
bestaan de dingen bij de gratie
van hun wederhelft.
Zo is er dwaze glimlach
op de mond van de man,
die uit zal monden
in een huilbui.
Er is de wolk die kan schijnen
tegen droge tranen
vrolijk regen huilend.
Er is zwart omdat er wit is,
er is rond omdat er recht bestaat,
nacht omdat er licht is.
Er is man omdat er vrouw is,
er is goed omdat er slecht is,
maar eens op een dag
zal alles een zijn,
als dag en donker elkaar
in eenvoud hebben gevonden.
