(bij een tekening van Eileen Nijhuis)
Wie voor taal de ogen sluit,
die ziet geen woorden in gefluister,
maar alleen het stille rookgordijn
dat uit de schoorsteen opstijgt
naar de wolken vol met vogels.
Wie geen zin heeft in geluister,
zoals huizen blijkbaar kunnen, die heeft
geen idee van hoe de wereld voortkomt
uit de vragen die van boven komen
om ons leven te vervullen
met een passend antwoord.
Wie de kunst niet kent van huizen
om te kletsen over huiswerk
of van mensen over menswerk,
of niet stilstaat van verbazing
over het succes van Märklin treinen,
die begrijpt van leven
niet het minste, want het meeste
dat in aardse zaken voorkomt,
is gesproken of verzwegen.
