*

 

Er lagen een paar dingen rijmend op tafel, zonder meer een gedicht
zou je zeggen: een verdroogde chrysant, de krant van gisteren,
een leeg pakje Stuyvesant, een gevulde asbak van glas en wat as
op het stuk niemandsland tussen de krant en de rand van de tafel.

De as herinnerde aan een voorgevallen ruzie. De dichte krant
lag discreet met zijn rug naar de bloem toe om niet te zien hoe
ze met een geraffineerd gebaar het pakje Stuyvesant streelde
en hem verleidde zich met haar te verzoenen. Het pakje speelde zijn
zwijgzame spel en wilde zich net overgeven aan het heerlijke goedmaken

toen mevrouw Bleker kwam 
met haar blinde blik en haar barbaarse schoonmaakwoede.

Niets werd er gespaard.
Op klaarlichte dag werd hier op deze tafel een gedicht vermoord.

 

 

(gepubliceerd in De Tweede Ronde, herfst 1999)