Vrouw van porselein 
 

 

Ze is charmant en mooi heel,
haar lichte handen ze laat dansen.
Ze beweegt elegant, zelfs
als ze even onbeweegt.

Ze is vriendelijk bijzonder en lacht
veel; ze spreekt nooit een woord
van ongetogen maar knikt en babbelt
vrolijk de andere vrouwen tegen.

Haar neus is kaarsrecht,
ze wil wat ze weet.
Haar ogen versteend staand
zijn niet kil, nee, echt niet.

Ze thee van hout en koude vruchten:
ze heeft een zakdoekje van porselein
als voor ze sap morst op haar kin
zo het niet haar hals loopt in.

Haar mond is strak;
porselein praat slecht,
maar ze niet echt dom is,
nee, echt niet.

 

(gepubliceerd in Renaissance, 1998-8)