bij een tekening van Eliza Stevelink
Als de zwaarte
zijn kracht verloren heeft,
is alles anders.
Er is een raam in de lucht
met zicht op het niets,
er is een appel
die zonder boom gevallen is,
er zijn lachende hoofden
die niemand begrijpt.
De werkelijkheid zoals die
gekend is, bestaat niet meer.
Er is geen schaduw, geen boven,
geen onder, geen lopen.
Maar als je kan zweven,
meedoen met alles,
is er een goede wereld.
Een wereld die zijn eigen
orde kent. Als je die ziet,
komt alles in orde.
Dan is er natuurlijk evenwicht.
Dan zie je de schoonheid
van de ruwe diamant,
het leven in de geopende brieven,
de ongekende waarde.
