(bij een tekening van Eline Mathijssen)
Jij bent daar, ik ben hier.
Jij met paard en schaar en ik in bovenmenselijk licht.
Ieder een eigen wereld, maar altijd samen met elkaar
verbonden door een draad die maar weinigen begrijpen.
Ik ben hier, vrij om te zijn wie ik ben, geen lichaam
nodig om te tonen, om in te wonen, geen ander
huis dan mezelf en de ruimte om mij heen.
Ik ben misschien zoals in dit gedicht de woorden:
ze hoeven niet te rijmen ze mogen begrepen,
maar het geeft niet als het niet.
Ze bestaan in dit gedicht en zullen nooit verdwijnen.
Zo besta ik in mijn leven.
Nooit zal ik verdwijnen, want jij houdt me in leven,
jij bent de draad die mij heeft opgepakt.
Jij bent daar, ik ben hier. Ik wil het leven
met je spelen, de draad zien als een springtouw.
Als je springt, dan ben ik er.
Als je het springtouw weglegt, dan ben ik er ook.
