De taalreiziger

Stoel, bijvoorbeeld. Eens is dat een nieuw woord geweest.
Ontdekt door iemand. Dat vergeten mensen wel eens.

Zo is het met alles. Alles is een keer ontdekt: het land en de zee
door ontdekkingsreizigers, dieren door zoölogen;

cellen, DNA, natuurwetten, sterren en planeten, leven,
alles wordt ontdekt en krijgt een naam. Gisteren

ontdekte iemand in Suriname nog een nieuwe spin.
Het beestje bestond al lang en had al vele

slachtoffers op zijn naam staan, maar nu pas
is hij benoemd. Nu kunnen we hem catalogiseren,

in registers opnemen.  Ordening,
daar gaat het om. Ook bij mij.

Mijn terrein is de taal. Ik ontdek woorden.
Het meeste dat we kunnen waarnemen heeft een naam,

stoel, tafel, koekoek, nachtpauwoog, blinde vlek.
Daarin ligt mijn interesse veel minder.

Ik ben op zoek naar onontdekte woorden, namen
die nog geen betekenis hebben – er is een wereld

te ontdekken. We zijn maar met weinig. In Nederland
ben ik, voor zover ik weet, de enige. We lopen

dan ook hopeloos achter. Andere landen zijn ons
stappen vooruit; zo is er in Moskou een grote groep

taalontdekkers actief en in China is onlangs een woordenboek
van nieuw ontdekte woorden uitgegeven, meteen

een basiswerk. Ik ben maar alleen. Ik werk nu al
24 uur in de rondte en aan de vertalingen moet ik nog beginnen.