Ode aan het raam

Omdat je maar zo weinig nodig hebt
om te schitteren, krijg jij vandaag de ode.
We noemden je zo vaak en te makkelijk in één zucht
met deur, vloer, dak en andere huiselijke dingen,
dat we vergeten zijn hoe magisch je bent.
Een gat in de muur ben je, meer niet. Meer niet?
Je bent een toverbal! Nooit ben je dezelfde.
Als ik 's ochtends naar je kijk, dan zie ik
de tuintafel, de bijpassende stoelen, het gras,
de energieke bomen die zo bij me passen
dat ik haast vergeten zou dat ik ze zie.
Maar 's avonds, als het daglicht slow-motion wegvalt
en de wind ademloos toekijkt, dan is
het dagelijkse groen jarig,
met kaarsjes tussen de bomen.