Flevoland heeft ruimte en veel natuur. Daarnaast willen we er wonen en werken. Stichting Het Flevo-landschap wilde een bronzen plastiek die het zoeken naar evenwicht tussen natuur en cultuur in Flevoland zou verbeelden, bestemd voor hun nieuwe ontvangstlocatie De Waterlely in het Natuurpark in Lelystad, ontworpen door architect Wilco Scheffer.
Het is een 1.80 meter lang bronzen beeld geworden. Een 'draagvlak', dat het verhaal verbeeld van water naar land en de invulling daarvan. In evenwicht op een 'balans'.
De dichter Hein Walter heeft bij het beeld een gedicht geschreven. Naar typografie van Bregt Balk is het gedicht op de ramen van De Waterlely gezandstraald. Met veel plezier is dit project vormgegeven in nauwe samenspraak tussen architect , beeldend kunstenaar, dichter en grafisch vormgeefster.
Het is een 1.80 meter lang bronzen beeld geworden. Een 'draagvlak', dat het verhaal verbeeld van water naar land en de invulling daarvan. In evenwicht op een 'balans'.
De dichter Hein Walter heeft bij het beeld een gedicht geschreven. Naar typografie van Bregt Balk is het gedicht op de ramen van De Waterlely gezandstraald. Met veel plezier is dit project vormgegeven in nauwe samenspraak tussen architect , beeldend kunstenaar, dichter en grafisch vormgeefster.
Draagvlak
Eens was er leegte,
de zonbeschenen leegte van zeeen,
toen was er water dat wegmoest,
verdreven, de mensheid een weg zocht
naar leven en ruimte, dorpen verschenen,
omgeven door vlakten en uitzicht,
het groen onbegrensd en natuur
die de hand kreeg te groeien,
maar toen al de angst voor de vloedgolf
van mensen die eens zouden komen,
de eenvoud verstoren - hoe hou je dat tegen,
het inzicht verbleekte, verkrampte,
het mes werd geslepen, het zwaard opgenomen -
nu zijn ze gekomen, de wegen gelegd,
de steden vergroeid met de adem van velden,
een met het landschap, niet bang meer
voor toekomst, natuur was als spelen met kansen,
verweving van invloed, toneel van vooruitgang,
balans in structuur en open gedachte
van wind die kan waaien waarheen die maar wil.
