IK BEN BUITEN - 2009

Beeld: Siemen Bolhuis
Gedicht: Hein Walter
Foto's: Siemen Bolhuis
Locatie: De Evenaar, Almere Buiten
Het gaat mij om verbondenheid tussen bewoners van Almere Buiten, betrokkenheid, interesse in elkaars bezigheden, het gaat mij om een mooie, kleine samenleving!  Als mensen echt voelen dat ze samen met andere mensen de samenleving vormen, dan bloeit het, dan zindert het! Om die situatie te bereiken is creativiteit van enorm belang. Creativiteit van voortrekkers die in staat zijn om grote groepen mensen te binden. En ik vind het prachtig om die voortrekkers te vinden en ze de kans te geven, ze uit te dagen om hun energie, talent en kennis nog meer in te zetten voor het grotere! En nog mooier vind ik het als er een situatie ontstaat waarbij die bijzondere mensen zich aan elkaar binden: klustertalent! Dat Almere Buiten bijzonder welvarend is als het gaat om talent, dat durf ik met zekerheid te stellen: ik heb geen enkele moeite om ze te vinden.
Twee jaar geleden zijn we in Almere Buiten begonnen met het bedanken van bijzondere mensen die om hun buitengewone inzet voor die eer zijn voorgedragen door medebuurtbewoners. Ze krijgen de titel Buitengewone Buitenaren. Bij een speciaal poëzieproject dat plaatsvond tijdens het Evenaars Festival op 31 mei en 1 juni kreeg ik de gelegenheid om die Buitengewone Buitenaren te koppelen aan een  bijzondere gebeurtenis. Die gelegenheid liet ik niet onbenut.

Bij de inrichting van De Evenaar is er gekozen voor de ontwikkeling van een lengtepark van 3km bij 50 meter waarin ruimte is voor sportvoorzieningen, recreatie, poëzie en een bomentuin – een arboretum. Bij die ontwikkeling zijn een heleboel mensen betrokken: omwonenden, scholen, verenigingen, stichtingen, bedrijven, allemaal partijen die dagelijks te maken hebben met de Evenaar. We vragen en luisteren en proberen zo goed mogelijk hun wensen te verwezenlijken. Ook achter de schermen is er volop beweging! Er is een landschapsarchitect die plannen onderzoekt, woningcoöperatie De Alliantie helpt mee met de financiering van al die plannen, veel ambtenaren van de Gemeente zijn erbij betrokken, mensen van veel verschillende afdelingen – het is alles bij elkaar een gigantische organisatie waarvan het meeste werk onzichtbaar blijft. De mooiste dingen zijn gelukkig wel zichtbaar. Op de Evenaar zijn vorig jaar 4 grote cortenstalen platen bij 4 bomen geplaatst, waarop gedichten staan die geschreven zijn bij die bomen. Dat was de start van het Poëtisch Arboretum. Bij de ontwikkeling van dat arboretum heeft dichter Hein Walter dit jaar een plan geschreven voor 3 vervolgprojecten, waarbij hij verschillende groepen begeleidt bij het maken van een groepsgedicht.  Het gaat om  een gedicht door zeven bewoners van een seniorenflat, een gedicht door kinderen van basisschool De Dukdalf en om een gedicht door leerlingen van scholengemeenschap BHC. Die gedichten worden ook in cortenstaal uitgevoerd en in juni 2010 onthuld.
 Zelf schreef Hein dit jaar een gedicht dat kan worden gelezen als de inleiding tot het arboretum, maar hij verwoordt ook op een mooie, helder poëtische manier het gevoel van wonen in Almere Buiten. Het gedicht begint met de woorden: Ik ben buiten. Wij zijn buiten, we maken het samen.

Een andere inwoner van Almere Buiten, beeldhouwer Siemen Bolhuis, heeft dat gedicht op een prachtige manier vormgegeven in cortenstaal. Het gedicht is daardoor ruimtelijk geworden! Het kunstwerk is de deur naar Almere Buiten, het raam op het arboretum; de letters van het gedicht zijn als blaadjes geworden aan een boom, schitterend in het licht.
De onthulling van het beeld, georganiseerd door Aranka Verheugd van Stichting Bombarie, was een heel bijzonder moment.  Eerst hebben de Buitengewone Buitenaren een gedicht voorgedragen. In de weken ervoor hebben ze gezocht naar een passend gedicht of er zelf een geschreven. De toehoorders zaten aan grote tafels, te genieten van de zon , drankjes en lekkere hapjes. Na die voordrachten kregen alle aanwezigen een deel van het gedicht dat onthuld zou gaan worden. Ze kregen de opdracht om in groepjes te oefenen! Er ontstond een prachtige kakofonie van stemmen. Toen iedereen voldoende geoefend had, werd het kunstwerk onthuld en droegen de aanwezigen om beurten in groepen eendrachtig het gedicht voor. Kom binnen, wees welkom, wees buiten, klonken de laatste woorden. Zo was het. Zo is het.

Monique van der Plas – gebiedsmanager van Almere Buiten – juni 2009

 

Ik ben buiten.
Wij zijn buiten,
we maken het samen.
wij zijn de ziel, de geestkracht van de stad,
wij zijn de scholen, de huizen, de bomen, 
wij zijn de ademhaling van de straten,
de belichaming van ruimte,
wij zijn de wereld.
De evenaar is onze ruggengraat,
de horizon die alles raakt en ons omvat.
Hierdoor kunnen we opstaan, lopen en stilstaan,
het maakt onze vrijheid, het biedt ons groei en beweging.
Het is onze tuin, ons uitzicht, ons innerlijk landschap,
we mogen er spelen en rusten, spannen, ontspannen.
Het is ons gewerveld arboretum,
ons uitgestrekt lengtebos.
We hebben plaats genoeg om lang te blijven.
Lees met ons mee, kijk door nieuwe ogen,
hier wordt eenheid geschreven.
Loop met ons op, loop door de verte,
hier staat alles van verre dichtbij,
bomen uit vreemde klimaten tezamen,
hier in ons midden thuisgekomen.
kom binnen, wees welkom,
wees buiten.